Discussies over het behoud van werknemers zijn vaak gereserveerd voor snelgroeiende economische tijden, waarin de concurrentie om talent groot is. Daarom is het waar dat tijdens moeilijke economische tijden, wanneer de werkloosheid hoog is, het behoud van werknemers nogal eens genegeerd wordt. De vraag van vandaag over Myatt op maandag komt van een CEO die vraagt: “In een bericht eerder deze maand (“Inkrimping van het personeelsbestand“) u bekritiseerde CEO’s die ontslagen gebruiken als operationele strategie, maar kunt u iets zeggen over hoe u werknemers kunt behouden in moeilijke tijden?” In de post van vandaag zal ik het onderwerp retentie van werknemers onderzoeken...

Er zijn maar weinig zaken in het bedrijfsleven die zo kostbaar en ontwrichtend zijn als het personeelsverloop. Of het nu bewust gebeurt als gevolg van ontslagen, of onbewust door slecht personeelsbehoud, het hebben van de spreekwoordelijke draaideur waar werknemers uit kunnen stappen, is nooit een positief teken. Hoewel er veel secundaire en tertiaire factoren zijn die de beslissing van een werknemer om te vertrekken kunnen beïnvloeden, geloof ik dat er één enkele factor is die de overkoepelende reden vormt die de beslissing van een persoon bepaalt om zijn werkgever te verlaten...Slecht leiderschap.

Laat ik beginnen met te stellen dat geen enkel bedrijf ter wereld een retentiefactor van 100% heeft, gemeten over een zinvolle tijdsduur. Het is ook belangrijk op te merken dat hoewel het minst productieve onderdeel van uw personeelsbestand in moeilijke tijden misschien minder in de verleiding komt om van boord te springen, uw eerste talent altijd gevaar loopt voor wat ik ‘opportunity shopping’ noem. Zeer bekwame en getalenteerde leidinggevenden hebben doorgaans een ‘gras is groener’-mentaliteit, terwijl minder geschoolde werknemers misschien dromen van groenere weiden, maar zij minder opties hebben en meer risicomijdend zijn.

De realiteit is dat er zowel in goede als in slechte tijden bedrijven zijn die uitstekende werkomgevingen hebben gecreëerd die tot superieure medewerkerstevredenheid en retentie leiden. Organisaties met een gezonde, dynamische en positieve cultuur die een gemotiveerd en betrokken personeelsbestand bevordert, hebben allemaal één ding gemeen…groot leiderschap.

Er is een oud gezegde dat luidt; “Medewerkers stoppen niet met werken voor bedrijven, ze stoppen met werken voor hun bazen.” Ongeacht hun ambtstermijn, positie, titel, enz., doen werknemers die vrijwillig vertrekken dit doorgaans vanuit een soort waargenomen ontkoppeling met het leiderschap. Hoewel de nauwkeurigheid van exit-interviews enigszins discutabel is, ondersteunen ze niettemin de conclusie uit de vorige zin. De volgende lijst bevat slechts vijf representatieve voorbeelden van de verschillen tussen solide bedrijfsleiderschap en slecht leiderschap…

Hoewel de post van vandaag een voor de hand liggend hoogtepunt was van slechts een paar kritische dankbetuigingen, hoop ik dat het duidelijk de waarde van leiderschap bij het behouden en ontwikkelen van medewerkers weergeeft.

 

Afbeelding tegoed: Tandheelkunde IQ