Pagina 52 – N2Growth

Gebaseerd op talrijke verzoeken van N2Growth-blog lezers en abonnees Elke maandag zal ik mijn adviezen en meningen publiceren als antwoord op uw vragen. Alle vragen met betrekking tot het onderwerp ondernemen in het algemeen (branding, Financiën, Leiderschap, Talentmanagement, Vragen over onderwerpen zoals marketing, verkoop, PR, strategie, enz. zijn welkom. Hoewel ik mijn best zal doen om zoveel mogelijk verzoeken in te willigen, is het in de praktijk niet mogelijk om alle inzendingen te accepteren. Omdat ik bovendien slechts één vraag per week zal beantwoorden, kan het even duren voordat uw antwoord verschijnt (ervan uitgaande dat uw verzoek wordt geaccepteerd). Als u daarom een onmiddellijk antwoord nodig heeft, kunt u dit aangeven bij uw vraag. Ik zal dan proberen rechtstreeks contact met u op te nemen. Nu de basisregels duidelijk zijn, is de eerste vraag die ik zal beantwoorden: “Wat is het verschil tussen durfkapitaal en private equity?”

Het antwoord uit het leerboek dat de meeste B-School-professoren zouden geven, is dat risicokapitaal een subset is van een groter geheel private equity Deze beleggingscategorie omvat durfkapitaal, LBO's, MBO's, MBI's, overbruggings- en mezzaninefinancieringen. Historisch gezien hebben durfkapitaalinvesteerders risicovol aandelenkapitaal verstrekt aan start-ups en bedrijven in een vroege fase, terwijl private equity-firma's secundaire tranches van aandelenkapitaal en mezzaninefinanciering hebben verstrekt aan bedrijven die zich in een meer volwassen fase van hun levenscyclus bevinden. Traditioneel gezien hebben durfkapitaalfirma's hogere rendementseisen, zijn ze vaak opportunistischer in hun waarderingen en leggen ze strengere eisen op aan het management dan private equity-firma's.

Hoewel bovenstaande beschrijvingen technisch correct zijn en historisch gezien grotendeels stand hebben gehouden, zijn de grenzen tussen durfkapitaal en private equity-investeringen de afgelopen 18 tot 24 maanden vervaagd door de toegenomen concurrentie op de kapitaalmarkten. In de huidige, robuuste maar niet overdreven, staat er op de kapitaalmarkten veel te veel kapitaal voor te weinig kwalitatief goede deals. De druk op vermogensbeheerders, beleggingsadviseurs, fondsmanagers en kapitaalverstrekkers om te investeren is ongekend hoog. Deze overproductie van geld heeft de concurrentie tussen investeerders vergroot, waardoor de waarderingen voor ondernemers stijgen en de rendementen voor investeerders dalen.

Deze toegenomen concurrentie tussen investeerders heeft zowel durfkapitaal- als private-equitybedrijven gedwongen hun horizon te verbreden om nieuwe kansen te blijven benutten. De afgelopen twaalf maanden heb ik een toename gezien van private equity-bedrijven die bereid zijn bedrijven in een eerder stadium te overwegen, en durfkapitaalbedrijven die de rendementseisen verlagen om concurrerender te zijn bij het veiligstellen van kansen in een later stadium.

De moraal van dit verhaal is dat als je als ondernemer op zoek bent naar investeringskapitaal, je timing goed is. Hoewel de traditionele vuistregels die hierboven zijn uitgelegd, als basisrichtlijn kunnen dienen om de geschiktheid van een investeerder te bepalen, moet je je door traditionele richtlijnen niet laten weerhouden om alle soorten kapitaalverstrekkers te onderzoeken. Hoewel sommige basisregels mogelijk veranderen, moeten je doelstellingen voor kapitaalverwerving hetzelfde blijven: sta open voor voorstellen van durfkapitalisten, private equity-firma's, hedgefondsen en angel-investeerders, en probeer tegelijkertijd de gehele kapitaalstructuur te benutten om de hoogst mogelijke waardering te bereiken tegen de laagst mogelijke gemiddelde kapitaalkosten, met behoud van zoveel mogelijk controle.